De reis afmaken of gedood worden – Inside Mensensmokkel

Het aantal asielaanvragen in Europa is explosief gestegen omdat mensensmokkelaars vrij spel hebben. Hun werk heeft grote invloed op het immigratiebeleid van de Europese Unie en dat is onmenselijk, vertelde de Nederlandse rechtsgeleerde Afshin Ellian aan het televisieprogramma Goedemorgen Nederland. Deldar Naraiwal uit Afghanistan, een asielzoeker die via mensensmokkelaars naar Europa kwam, is met FactRefuge om de tafel gaan zitten om zijn verhaal te delen. “We worden gezien als handelswaar.”

Deldar Naraiwal zit aan een tafel in een kleine koffieshop in Boedapest. Een kleine, tengere man van 70, in een net, donkerblauw pak. Hij nipt bescheiden van een glas water. “Ik ben geboren in de provincie Nangarhar, vlakbij de hoofdstad Kabul, niet ver van de grens met Pakistan,” zegt hij terwijl zijn vingers met het glas water spelen. “Mijn vader was leraar, mijn moeder huisvrouw. Ik trouwde met de vrouw met wie ik nu nog steeds getrouwd ben. We kregen acht kinderen.”

Na zijn studie verhuisden Deldar en zijn vrouw naar de Afghaanse hoofdstad Kabul en werkten ze in de klantenservice van het ministerie van Financiën. Hij had een rustig, normaal leven tot de Sovjet-Unie in 1979 het land binnenviel en er 10 jaar lang oorlog voerde. Toen brak er een burgeroorlog uit in Afghanistan en werd het leven in de Afghaanse hoofdstad nog moeilijker en moeilijker.

Soldiers ride aboard a Soviet BMD airborne combat vehicle. (Photo: Wikimedia Commons / US Department of Defence)
Soldiers ride aboard a Soviet BMD airborne combat vehicle. (Photo: Wikimedia Commons / US Department of Defence)

 

“De familie van mijn vrouw was naar Pakistan gevlucht. We verkochten ons huis, lieten onze bezittingen achter en gingen achter mijn schoonfamilie aan. Maar ik had het daar moeilijk. Ik had geen werk en ik had mijn gevoel van eigenwaarde verloren. Ik leefde van het geld van mijn schoonouders, een leven dat niet het mijne was. Ik moest vechten om mijn dochters op de basisschool en de middelbare school te krijgen omdat het gebied zo streng islamitisch was. Ik wilde terug naar Kabul en wachtte tien jaar tot alles weer rustig zou worden. Toen dat niet gebeurde, wilde ik naar Europa waar mijn dochters konden studeren.”

Volgens Deldar was de enige manier om in Europa te komen via smokkelaars.

“Dat werkte toen net zo als nu. Je vindt ze op elke straathoek. Ze zitten in reisbureaus, kleine kantoortjes waar je reizen kunt boeken. Je gaat daar naar binnen en vraagt of ze je naar Europa kunnen smokkelen.”

Hij besloot alleen te gaan, omdat de smokkelroute met vrouw en kinderen te gevaarlijk was. En te duur: Deldar moest in 1999 al 10.000 USD betalen voor zijn reis. “Ik kreeg binnen een week een vals paspoort en een Russisch visum. De mensensmokkelaars hebben vrienden langs de hele route: op luchthavens, controleposten en bij de politie in verschillende landen. Er zijn zoveel mensen betrokken bij deze mensenhandel, ongelooflijk.”

Afghan refugee Deldar Naraiwal giving an interview to FactRefuge. (Photo: FactRefuge / Mariska Mediahuis)
Deldar Naraiwal (Photo: FactRefuge / Mariska Mediahuis)

 

Samen met tien andere illegale migranten vloog Deldar naar Turkmenistan waar hij werd opgewacht door andere mensensmokkelaars. Deze brachten de groep naar een hotel en twee dagen later reisden ze 72 uur per trein naar Moskou. Onderweg werden ze aangehouden door de politie, die meteen zag dat hun visa vals waren. Alle tien legden ze 300 USD neer; 30.000 USD in totaal was genoeg om de politie om te kopen en verder te reizen. Vanuit Moskou gingen ze naar Kiev, waar 70 immigranten uit verschillende regio’s zoals Afghanistan, Afrika en Bangladesh in een appartement waren verzameld. In een tractor met grote aanhanger werden de 68 mannen en twee vrouwen naar de grens van Oekraïne met Hongarije gereden. “De smokkelaars behandelden ons als handelswaar, niet als mensen. Het was verschrikkelijk. Ze stopten ons in vier Mercedessen zonder stoelen, waar we op elkaar moesten liggen. Toen ik dat niet wilde, bedreigden ze me met wapens.

“Ik moest mijn reis met deze smokkelaars afmaken, anders zou ik vermoord zijn.”

“We moesten negen uur lang door een jungle lopen van Oekraïne naar Hongarije. Er was een oude vrouw bij ons; zij kon deze lange tocht niet aan. Een van de twee smokkelaars wilde haar onderweg neerschieten. Ik heb toen de sterkste, grootste man gevraagd of hij haar op zijn nek wilde dragen.”

Uiteindelijk kwamen ze in Boedapest terecht, vanwaar Deldar naar Denemarken of Noorwegen wilde omdat hij een vriend had die in Noorwegen woonde. Maar in Hongarije werd hij opgepakt door de Hongaarse politie en naar een vluchtelingenkamp gebracht. Na minder dan een jaar kreeg hij een legale vluchtelingenstatus en kon zijn familie overkomen.

Een paar keer ging hij naar Duitsland om verder te gaan naar Scandinavië, maar elke keer verhuisde hij toch weer terug naar Hongarije waar hij een kleine winkel in kookgerei begon in Boedapest.

Afghan refugee Deldar Naraiwal giving an interview to FactRefuge. (Photo: FactRefuge / Mariska Mediahuis)

 

Nu is hij gelukkig. “Ik leef een normaal leven. Hongarije loopt voor op de rest van de Europese Unie wat betreft immigratiebeleid. Orbán geeft het goede voorbeeld; de rest zal zijn visie op vluchtelingen overnemen. Ik ben zelf een vluchteling, maar Europa kan niet nog meer immigranten aan. De overgrote meerderheid, wel 95 procent, van de immigranten heeft nooit een opleiding gehad. Ze zullen zich nooit in Europa kunnen vestigen, hier een leven opbouwen of een plaats vinden in onze samenleving. Bovendien komt iedereen hier via maffiabazen en smokkelaars. Mensen worden gezien als handelswaar. Het is goed dat Hongarije zijn grenzen heeft gesloten; Duitsland zal over een paar jaar hetzelfde doen.”

Authors

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *